Phone Number :  (+98 21) 88746535 - 88746536 (+98) 912 3175779

افزودنیهای مجاز

PDF دانلود فایل

SILICA FUME AND USING

دوده سليسيي و نحوه كاربرد آن

                                                                       
   افزودنيهاي معدني يا پوزولان ها يكي از نياز منديهاي اساسي در تهيه بتونهاني با مقاومت بالا مي باشند.اين مواد براي بتن عمدتا شامل دوده سليسي، ميكرو سيليس، سرباره كوره و خاكستر بادي است. در اين ميان دوده سيليسي موثر ترين ماده­اي مي باشدكه نه تنها براي اهداف سازه­اي (بالابردن مقاومت مشخصه) بلكه به عنوان يك ماده موثر دركاهش نفوذ پذيري بتن مورد استفاده قرار مي­گيرد.

   تاثير ميكرو سيليس (3خاصيت عمده در بتن ايجاد مي كند)
1-اثر ريزدانگي را افزايش مي­دهد.
2-خاصيت پوزولاني دارد.
3-ميزان نياز آب در مخلوط بتن را افزايش مي­دهد.

   از 3نوع تاثير فوق الذكر موارد 1و2 در كليه خصوصيات فيزيكي و شيميایي بتن مثل مقاومت فشاري، خمشي، پايايي، تراكم و تاثير مثبت داشته و تنها نياز به استفاده از آب بيشتر سبب مي­شود كه به منظور رسيدن به يك مقاومت فشاري بالا، مجبور به استفاده از يك ماده روان كننده (كاهنده ميزان آب) در طرح مخلوط خود باشيم. به عبارت بهتر مي­توان اين گونه بيان كرد در صورت استفاده از دوده سليسي به منظور تهيه يك طرح مخلوط بتن با مقامت زياد و براي پرهيز از افزايش نسبت آب به سيمان طرح مخلوط (كه مي دانيم باعث كاهش مقاومت فشاري مي­شود) مي­بايست از يك روان كننده مناسب استفاده گردد.
   نكته قابل ملاحظه ديگر اينكه افزودن ماده روان كننده بتن به بتنهايی كه حاوي دوده سيليسي هستند نسبت به بتنهاي كه در طرح مخلوط آنها از دوده سليسي استفاده نشده است تاثير بيشتري به وجود مي­آورند. به عبارت ديگر روان كننده ها در تماس با دوده سيليسي شبيه آبرنگ عمل كرده و يك بتن هموژن توليد مي­كنند. 
   نتايج بررسي ها نشان مي­دهد بتنهايی كه داراي 15 درصد ميكروسيليس مي­باشند و نسبت آب به موادسيماني برابر 0.63 دارا هستند مقاومت بيشتري نسبت به بتن هاي داراي سيمان ضدسولفات نوع 5با آب به سيمان 0.5 داشته اند .

 خصوصيات ميكروسيلي
1. تركيبات :        
90%( sio2 )

          2%(Na2O3 وK2o)

          1.2%  Fe2O3)  )

          0.5%  (AL2o3  )

          0.2% (Mgo)

          %0.2 (Cao ) و كربن مي باشد.

 

2. رنگ : رنگ اين محصول تابعي از ميزان كربن بكار رفته در آن است و معمولا خاكستري (سفيد تا سياه) مي­باشد.

3.  چگالي: چگالي واقعي آن 2.1 الي2.2  
    وزن مخصوص ظاهري آن 250الي 300 كيلو گرم بر سانتیمتر مكعب است.

4.  شكل: اندازه ذرات آن حدود 0.01 اندازه ذرات سيمان پرتلند است.

5. مقاوم در برابر خوردگي: بدليل كاهش  نفوذ پذيري بتن بر اثر استفاده از ميكروسيليس و در نتيجه كاهش سرعت حركت يون كلر در بتنهاي حاوي ميكرو سيليس خوردگي آرماتورها  كاهش مي يابد.

6. مقاوم در مقابل تهاجم سولفاتها: همانگونه كه مي دانيم در هنگام حمله سولفاتها به بتن آهك موجود در بتن تبديل به گچ شده و سبب انبساط بتن مي گرددكه اين عمل باعث ترك خوردگي در بتن خواهد شد. ميكروسيليس باعث كاهش ميزان آهك موجود در بتن شده و لذا هنگام حمله سولفاتها گچ كمتري به وجود مي­آيد.

7.  مقاومت الكتريكي: افزايش مقاومت الكتريكي.

8.  كاهش آب انداختگي: استفاده از ميكرو سيليس سبب مي­گردد تمايل بتن به جدا شدن دانه ها(آب انداختن بتن) كاهش يابد.

9. الاستيسيته : در مقاومتهاي يكسان، بتن داراي ميكروسيليس با بتن معمولي در خزش و مدول الاستيسيته تفاوت فاحشي ندارد.

10.  اسلامپ : اسلامپ بتن كاهش مي­يابد.
 
   توجه:
1- بتن داراي ميكرو سيليس مساعد ترك خوردگي ناشي از افت پلاستيك است  (جمع شدگي خميري plastic shrinkage) بنابراين بايد پس از بتن ريزي سريعا نسبت به عمل آوري آن با پوشش مناسب اقدام كرد.

2- بتن داراي ميكروسيليس بدليل تجزيه سيليكات كربن هيدراته عملكرد نسبتا ضعيفتري نسبت به بتنهاي معمولي در مقابل سولفات آمونيم دارد.

3- استفاده از روان كننده­ها حتي اگر ضروري هم نباشد با توجه به خاصيت پراكندگي آن ها باعث تسريع در فعل و انفعالات هيدراسيون شده و مخلوط همگن تري تشكيل مي­دهد . بنابراين استفاده از آن توصيه مي­گردد. همچنين  تاثير روان كننده هاي  از جنس نفتالين سولفونيت متراكم نسبت به ليگنو سولفونيت روي بتن حاوي دوده سيليسي بيشتر است.  
 
درصد وزني قابل قبول:
   درصد وزني قابل قبول در طرح اختلاط بتن داراي دوده سيليسي  حدود 5 الي 15 درصد بجاي سيمان مي­باشد. ( 7% )
 

افزودنيهاي رنگ كننده[1] (پيگمنتها) :

   رنگدانه هاي بي­اثر اغلب براي رنگ بخشيدن به بتن افزوده مي­شوند . افزودنيهاي رنگ كننده بايد در مقابل نور ماوراي بنفش رنگ ثابت داشته باشند و در حضور مواد قليايي پايدار باشند و اثرات نامطلوب بر روي مشخصات بتن نداشته باشند. افزودني هاي رنگ كننده مي­توانند افزودني هاي معدني ريز شده باشند و معمولاً بين 2 تا 10 درصد وزن سيمان بكار مي­روند، افزودنيهاي رنگ كننده بايد كاملاً با سيمان خشك قبل از افزودن به آب مخلوط شوند. كاربرد سيمان پرتلند سفيد بجاي سيمان پرتلند خاكستري هميشه منجر به حصول رنگ هاي بهتري مي­گردد . مخلوط هاي آزمايشي بايد براي تعيين نوع و غلظت رنگدانه مصرفي ، ساخته شود و نبايد فراموش كرد كه بتن رنگي خشك شده رنگي متفاوت با بتن خميري خواهد داشت. همچنين رنگ بتن تابعي از نسبت آب به سيمان بكار رفته و ابزار حمل و مراحل پرداخت و عمل آوري سطح نيز مي­باشد .
   درصد اكسيدهاي آهن همانند ساير مواد معدني موجود مجاز در سيمان و به تبعيت از آن در بتن محدوديتهاي خاص از لحاظ مقدار در آئين نامه هاي بتن معتبر دارا مي­باشد اما بطور كلي اكسيدهاي آهن اگر در محدوده اشاره شده فوق استفاده شوند اثرات منفي قابل توجهي ايجاد نخواهند كرد. بنابراين توصيه مي­گردد براي بدست آوردن يك بتن رنگي قابل قبول فقط از افزودنيهاي مجاز زير و بخصوص فقط از اكسيدهاي آهن استفاده شود :

 
* اكسيد آهن قرمز (اخرا)
* اكسيد آهن زرد (گل ماشي)
* اكسيد آهن قهوه اي
* اكسيد كروم (سبز)
 
 

[1] كمك گرفته از صفحه 129 دستنامه اجراي بتن